Συστημική Αναπαράσταση και Οικοσύστημα

 Ζούμε στην ανατολική Μεσόγειο, όπου αναπτύχθηκαν οι 3 μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες που δίνουν προτεραιότητα και επικυριαρχία στον άνθρωπο έναντι της φύσης. Μία θεώρηση πάρα πολύ βολική για την αστόχαστη εκμετάλλευση και κακοποίηση της φύσης. Σήμερα, ο δικαιωματισμός του ανθρώπου έναντι στα μη-ανθρώπινα όντα (που σύμφωνα με τις επικρατούσες θεολογίες είναι "κατώτερα") μας έχει οδηγήσει στην οικολογική κρίση και στην κατάρρευση των οικοσυστημάτων που επιδεινώνει την κλιματική αστάθεια.

Σε άλλους τόπους και καιρούς, οι άνθρωποι συναισθάνονταν το "εμείς", την αλληλεξάρτηση (τον μη-διαχωρισμό) ανθρώπου και φύσης. Υπάρχουν ανθρώπινες γλώσσες όπου δεν υπάρχει η λέξη "φύση", γιατί δεν λογίζεται ως κάτι ξεχωριστό από τον άνθρωπο (ούτε ο άνθρωπος από αυτήν). Σε άλλους τόπους και πολιτισμούς, οι άνθρωποι είχαν βαθύ υπαρξιακό σεβασμό προς τα μη-ανθρώπινα όντα, και τα αναγνώριζαν ως αυτούσια ισότιμα όντα με εκείνους. Η στάση αυτή επέτρεψε στους πολιτισμούς αυτούς να διατηρηθούν σε βάθος χρόνου, τηρώντας ευλαβικά το ισορροπημένο δούναι-λαβείν με τα μη-ανθρώπινα όντα που τους περιέβαλλαν (με τη "φύση" και το "περιβάλλον", όπως συχνά ονομάζουμε την φυσική δημιουργία).

Σήμερα εξορύσσουμε μεταλλεύματα και "φυσικούς πόρους" (εκμεταλλευόμαστε, δηλαδή) χωρίς να επιστρέφουμε τα δέοντα στα οικοσυστήματα τα οποία αφανίζουμε - με άλλα λόγια δημιουργούμε μία τεράστια ανισορροπία στο δούναι και στο λαβείν μας ως είδος, με την φυσική δημιουργία, παραβιάζοντας έτσι μία από τις "τάξεις της αγάπης" κατά Μπερτ Χέλινγκερ. Είδη ολόκληρα αφανίζονται (ή μετατρέπονται σε αντικείμενο εκμετάλλευσης) εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας, και εδώ έχουμε άλλη μία παραβίαση των "τάξεων της αγάπης" που λέει πως όλα τα μέλη ενός συστήματος δικαιούνται την ύπαρξη, την αναγνώριση, και το ανήκειν στο σύστημα - εν προκειμένω στο οικοσύστημα. Υπάρχει μία άποψη που λέει οτι οι Μάγιας δεν κατασκεύασαν αυτοκίνητο όχι γιατί δεν μπορούσαν, αλλά γιατί για την ανταπόδοση (όλων αυτών των υλικών που πρέπει να εξορυχθούν και να ληφθούν από το οικοσύστημα) δεν θα έφτανε ο χρόνος μία ανθρώπινης ζωής!

Ζούμε σε μία κοινωνία που θεμελιώδης (αλλά αθέατη) παραδοχή/κοσμοθεωρία της είναι οτι ο άνθρωπος είναι αυθύπαρκτος και ανεξάρτητος από όλα τα άλλα βασίλεια της φύσης. Πρόκειται για άλλη μία γνωστική ασυμφωνία την οποία ενστερνιζόμαστε ως άνθρωποι του δυτικού πολιτισμού. Δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς οξυγόνο, ζωντανό έδαφος, νερό, ή φυσική τροφή, ούτε ακόμα χωρίς το εντερικό μας μικροβίωμα (που απαρτίζεται από μυριάδες μικροοργανισμούς - ένας να λείψει, παθαίνουμε διάρροια!). Γνωρίζουμε επίσης, πχ, οτι η σχέση μας με ένα κατοικίδιο ζώο εμπλουτίζει βαθειά τη ζωή μας, και σύμφωνα με έρευνες προστατεύει και την ψυχοσωματική μας υγεία. Ταυτόχρονα συμπεριφερόμαστε σαν να μην έχουν σημασία όλα αυτά για τη ζωή μας. Τα ανθρώπινα συστήματα δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτόνομα - είναι μέρος ευρύτερων συστημάτων με τα οποία αλληλεπιδρούν. Τα οικογενειακά συστήματα εξαρτώνται από τα φυσικά οικοσυστήματα μέσα στα οποία διαβιούν (αλλιώς επηρεάζει μία οικογένεια η ζωή σ' ένα νησί του Αιγαίου, σε μία έρημο της Ασίας, στον Θεσσαλικό κάμπο ή στα Ζαγοροχώρια). "Ρίζες μας" δεν είναι μόνο οι ανθρώπινοι πρόγονοί μας, τελικά, αλλά και η γη, ο τόπος όπου γεννηθήκαμε (ή/και γεννήθηκαν και έζησαν οι ανθρώπινοί μας πρόγονοι): το έδαφος, το νερό, τα δέντρα, και τα ζώα που ζούσαν εκεί, αλλά και η σχέση των γονέων μας με αυτά.

Ενα ευρύτερο σύστημα στο οποίο ανήκουμε ως άνθρωποι είναι το πλανητικό/ηλιακό μας σύστημα: οι σχέσεις του πλανήτη μας με το αστέρι που την ζωογονεί και με τους γύρω πλανήτες. Και κατ' επέκταση με τους τριγύρω (σε έτη φωτός!) απλανείς αστέρες του γαλαξία μας. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που αναπτύχθηκε η αστρολογία (που στους παλιότερους καιρούς δεν διαχωριζόταν από την αστρονομία), η μελέτη δηλαδή των ουράνιων συστημάτων που επηρεάζουν τον δικό μας πλανήτη και τα όντα του. Σήμερα, στο χώρο των Συστημικών Αναπαραστάσεων, λαμβάνονται υπόψη (από αρκετούς συντονιστές) τα πλανητικά αρχέτυπα τα οποία επηρεάζουν τα ανθρώπινα συστήματα και συμπεριφορές.

Αυτό που μας λείπει στον Ελληνικό χώρο της Συστ. Αναπαράστασης είναι το στοιχείο της Γης: η αναπαράσταση των στοιχείων εκείνων που θα μας δώσει να καταλάβουμε τη σύνδεσή μας με τα δέντρα, τα νερά, τα ζώα, το έδαφος, το Πνεύμα του Τόπου, και τα κλιματικά φαινόμενα. Λείπει αυτό που θα μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε οτι Ολα Είναι Ζωντανά, όλα έχουν σημαντικό ρόλο να παίξουν στη ζωή μας: ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΑΣ (όπως λέει η Francesca Mason Boring, που είναι από τις πρωτεργάτριες στο χώρο των Συστ. Αναπαραστάσεων Φύσης - Nature Constellations - παγκοσμίως).

Συστήνεται να ξεκινήσουμε τη διερεύνησή μας, ειδικά αν είμαστε αρχάριοι στο πεδίο αυτό, αναπαριστώντας το τι μας έμαθαν/τι μας "πέρασαν" οι γονείς μας ως ιδέες, συναισθήματα, στάσεις, και πρακτικές σχετικά με αυτό που λέμε "φύση". Ενας άλλος δρόμος αρχικής διερεύνησης είναι μία αναπαράσταση με εκπροσώπους για τον τόπο καταγωγής μας, τον τόπο διαμονής μας, και τους τόπους καταγωγής των προγόνων μας: τι μας λένε για τη σημερινή μας ταυτότητα και ζωή; Για το πώς διαμορφώθηκε η ζωή και η πορεία των οικογενειών καταγωγής μας; (πχ ίσως κάποια ακραία καιρικά φαινόμενα, μια φυσική καταστροφή, μία ολοσχερής απώλεια της ετήσιας σοδειάς να ανάγκασαν την οικογένεια να μεταναστεύσει ή να προκάλεσαν φτώχεια, πόλεμο, αφανισμό κτλ). 

Κάποια φυσικά στοιχεία, πχ ένα βουνό ή ένα ποτάμι, μπορεί να αποτέλεσαν πόρο δύναμης (ή αδυναμίας) για κάποια προγόνισσα, τα οποία ενδεχομένως να εξηγούν επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφοράς και οικογενειακών σχέσεων δια μέσου των αιώνων. Για παράδειγμα, μία προγιαγιά της γράφουσας, προκειμένου να διαφύγει από την κακοποιητική συμπεριφορά (αποκλεισμό) που βίωνε στα χέρια των συγγενών της κατέφευγε στα βουνά της Πίνδου προκειμένου "να ησυχάσει το σώμα και η ψυχή της". Το βουνό και τα μη-ανθρώπινα όντα που ζουν σε αυτό δεν κρίνουν/δεν αποκλείουν κανέναν, και έτσι στα ορεινά οικοσυστήματα έβρισκε τη θέση, τον πόρο δύναμής της, και το ανήκειν της. Η γράφουσα, σήμερα, συχνά "παίρνει τα βουνά" για τους ίδιους λόγους!

Στα βιβλία περί Αναπαραστάσεων Φύσης (και στα πάμπολλα σχετικά άρθρα δημοσιευμένα στο περιοδικό The Knowing Field) τονίζεται και η σημασία της τρίτης "τάξης της αγάπης", της "ιεραρχίας" (που στα ανθρώπινα συστήματα μεταφράζεται ως 'πρώτα έρχεται ο γονέας και μετά το παιδί, πρώτα έρχεται το πρώτο παιδί, μετά το δεύτερο' κτλ). Οι συντονιστές των Αναπαραστάσεων Φύσης, λένε, θα πρέπει να αφεθούν να ξαφνιαστούν, από το οτι ο άνθρωπος δεν έχει απαραίτητα πρωτιά στην ιεραρχία ενός οικοσυστήματος! Δεν είμαστε η κορυφή της τροφικής αλυσίδας, ούτε το παλαιότερο βιολογικό είδος που ζει σήμερα στον πλανήτη μας (τα πεύκα, πχ, προηγούνται ημών κατά εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια), ούτε το πιο ενσυναισθητικό ή νοήμον. Αυτό είναι κάτι που λίγοι από εμάς είμαστε προδιατεθειμένοι να συμμεριστούμε, γιατί πάει κόντρα σε ότι έχουμε μάθει και αποδεχτεί, σε όλο το αφήγημα με το οποίο έχουμε γαλουχηθεί εμείς και γενεές γενεών πριν από εμάς. Το ίδιο ισχύει και με το "ανήκειν", γιατί έχουμε συνηθίσει να μας ανήκει η γη (και η Γη) - ενώ συχνά αποκαλύπτεται οτι οφείλουμε να τιμήσουμε το δικό μας ανήκειν στη γη (οι Ινδιάνοι της Β. Αμερικής, όπως και πολλοί άλλοι λεγόμενοι πρωτόγονοι/απολίτιστοι λαοί θεωρούσαν οτι ανήκουν στη γη). Προκλήσεις ζωής και νοοτροπίας, που χρειάζεται να ενηλικιωθούμε (ψυχοπνευματικά) για να αντιμετωπίσουμε.

Με άλλα λόγια, οι Οικοσυστημικές Αναπαραστάσεις (όπως προτιμώ να μεταφράζω το Nature Constellations/Αναπαραστάσεις Φύσης) αποτελούν μία πρόκληση. Μία πρόκληση η οποία μας φέρνει πιο κοντά στην αληθινή μας σύνδεση με την φυσική δημιουργία. Μας επανασυνδέει με πηγές δύναμης τις οποίες είτε αγνοούσαμε, είτε υποτιμούσαμε. Και ανοίγει τον δρόμο για μία πιο υγιή σχέση με τον πλανήτη μας, μαζί με τον οποίο καλούμαστε να ζήσουμε και να αναπαραχθούμε ως είδος. Με άλλα λόγια θεραπεύει την αλαζονεία μας, στάση η οποία μας έχει φέρει στα πρόθυρα του αφανισμού μας ως είδος. 

*Οι φωτογραφίες του άρθρου είναι όλες αλιευμένες από το διαδίκτυο. Με εξαίρεση την τελευταία, που είναι σχέδιο του αείμνηστου Mordillo, οι λεπτομέρεις των άλλων έχουν χαθεί. Νιώθω ευγνώμων στους "ανώνυμους" (για εμένα, σήμερα) καλλιτέχνες των οποίων τα έργα κοσμούν τόσο εύγλωττα τον δικό μου λόγο.

Ανθοϊάματα και Συστημική Αναπαράσταση: Chicory και η Εμπλοκή στο Ανήκειν

 

Το Chicory (κιχώριο, πικροράδικο) είναι ίσως από τα πιο κοινά αγριολούλουδα, ή μάλλον "ζιζάνια", σε ολόκληρη την εύκρατη ζώνη του πλανήτη μας. Εχει ρίζα βαθιά και πασσαλώδη, θεόπικρη (φτιάχνουν υποκατάστατο καφέ από αυτήν), γερά  στελέχη παντός καιρού, και άνθη γαλάζια... Αν τα λουλούδια "μιλούν για την αγάπη", καθώς λένε οι ποιητές, τα λουλούδια του chicory μιλούν για μία απολύτως ουράνια, θα λέγαμε και θεϊκή αγάπη. Ο ουρανός (μέσα από το χρώμα του άνθους) μας παραπέμπει στην άπλα και στην ελευθερία, στο χωρίς όρους και όρια, στο απέραντο και το ευγενές συγχρόνως. Τα ανθοϊάματα, όμως, μας δόθηκαν για να μετασχηματίσουμε τη σκιά μας σε φως: η σκιά που φωτίζει λοιπόν αυτό το άνθος, ως ανθοϊαμα, είναι: η διάθεση να κρατήσουμε τους αγαπημένους μας κοντά μας πάση θυσία (τα άνθη με το ουράνιο χρώμα δεν έχουν μίσχο!!!) με κάθε μέσο και τρόπο (με δωροδοκίες, απειλές, φανερή ή αφανή χειραγώγηση, παθητική επιθετικότητα κτλ). Λέμε κάποτε οι ανθοθεραπευτές (χαριτολογώντας αλλά όχι πολύ) οτι είναι το ίαμα για την "Ελληνίδα μάνα" και για τις απανταχού "drama queens". 

Η διάθεση να κρατήσουμε κοντά μας τους αγαπημένους μας είναι φυσική και απολύτως κατανοητή, εννοείται. 'Ολοι την έχουμε νιώσει. Τι συμβαίνει όμως σε έναν άνθρωπο όταν, μέσα στη φυσική διαδικασία της ενηλικίωσής του, έρχεται η ώρα να ζευγαρώσει; 'Η, να κάνει μία στενή φιλία με έναν άνθρωπο έξω από τα πλαίσια της πατρικής/μητρικής του οικογένειας; Πολύ συχνά, ειδικά στις χώρες με μεσογειακή κουλτούρα, βλέπουμε κυρίως μητέρες οι οποίες εχθρεύονται τις  στενές φιλίες ή/και τις ερωτικές σχέσεις των παιδιών τους, θέλοντας να τα κρατήσουν "στην ποδιά τους". Κάποιες, μάλιστα, τα καταφέρνουν με διάφορα τεχνάσματα: είτε ενσταλάζοντας από νωρίς ενοχές στα παιδιά τους είτε (αν οι προσωπικότητες των παιδιών δεν είναι πολύ επιρρεπείς σε ενοχές) με τεχνάσματα παθητικής επιθετικότητας ή άλλου τύπου χειραγώγησης. Είναι γνωστό τοις πάσι το λεγόμενο "πεθερικό μίσος" από την πεθερά στη νύφη (ή, σπανιότερα, στο γαμπρό), και όλοι μας έχουμε ακούσει ιστορίες (κυρίως) μητέρων που διεκδικούν την αποκλειστικότητα και την αφοσίωση των παιδιών τους σε βάρος της συζυγικής τους σχέσης.

φωτογραφία αλιευμένη από το διαδίκτυο

Με άλλα λόγια, δεν επιτρέπουν στο παιδί τους να ανήκει στο νέο σύστημα που δημιούργησε (ή θέλει να δημιουργήσει) είτε αυτό λέγεται ζευγάρι, είτε οικογένεια, είτε μία στενή φιλία. Ο Μπερτ Χέλλινγκερ, εμπνευστής της Συστημικής Αναπαράστασης, στην "Κρυφή Συμμετρία της Αγάπης", μίλησε για τις 'τάξεις της αγάπης' στα οικογενειακά συστήματα: το ανήκειν, τον δεσμό, το δούναι-λαβείν, την ιεραρχία (πρέπουσα θέση μέσα στο σύστημα), και τον σεβασμό. Τα οικογενειακά συστήματα διευρύνονται όταν ένα παιδί μεγαλώνοντας θελήσει να δημιουργήσει ένα νέο, δικό του σύστημα - και το νέο αυτό σύστημα θα πρέπει να έχει προτεραιότητα έναντι του παλαιού οικογενειακού, γιατί έτσι είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων. 'Ετσι, η κόρη του μπαμπά και ο γιός της μαμάς θα ανήκουν πλέον ο ένας στον άλλον εφόσον γίνουν ζεύγος.

Η εμπλοκή δημιουργείται όταν ο γονέας διεκδικεί (με οποιοδήποτε τρόπο) το παιδί του εμποδίζοντας το νέο ανήκειν, και τελικά, την ενηλικίωσή του. Εχουν παρατηρηθεί και πιο ακραία φαινόμενα, να μην θεωρούνται μέλη της ευρύτερης οικογένειας οι σύζυγοι (ή/και τα παιδιά-εγγόνια) και να μην προσκαλούνται σε οικογενειακές τελετές (τραπέζια ονομαστικών εορτών των γονέων, κηδείες, κτλ). Εχουν γραφτεί σελίδες επί σελίδων για την ψυχολογία τέτοιων γονέων, τις αιτίες του φαινομένου, το περίφημο "σύνδρομο της ελληνικής οικογενειακής πολυκατοικίας", τις δυσλειτουργίες της νέας οικογένειας κτλ. Η Συστημική Αναπαράσταση αυτό το φαινόμενο θα το κατέτασσε στις εμπλοκές του ανήκειν.

Φυσικά η οικογένεια δεν είναι το μοναδικό πεδίο όπου βλέπουμε τέτοιες εμπλοκές (αν και, καθώς φαίνεται, όλα από κάπου εκεί πηγάζουν). Το φαινόμενο παρατηρείται και στις φιλικές σχέσεις, και όχι μόνο στα παιδιά. Οι εκπαιδευτικοί συχνά παρατηρούν φιλίες μικρών παιδιών να 'χαλούν' επειδή το ένα μέλος της φιλίας αποφάσισε να διευρύνει τον κύκλο των φίλων του, οπότε ο/η κολλητός/η τον διεκδικεί ή τον απορρίπτει όταν δεν καταφέρνει να έχει την αποκλειστικότητά του. Το ζήτημα της αποκλειστικότητας στις ερωτικές σχέσεις είναι μάλλον ακανθώδες, και άπτεται πολλών ειλικρινών συζητήσεων περί κοινής συναίνεσης, αλλά η χειραγώγηση και η παθητική επιθετικότητα παρατηρούνται πολύ συχνά και στις πιο μονογαμικές των σχέσεων.

Πρόκειται ακριβώς για το πεδίο που βοηθά και εξισορροπεί το ανθοϊαμα Chicory. Τα γαλάζια-ουρανί ανθάκια του, τα χωρίς μίσχο, ανοίγουν για ελάχιστες πρωινές ώρες και μετά κλείνουν - χάνονται. Το μάθημά του είναι αυτό: "αν με θέλεις τόσο κοντά σου που δεν μου δίνεις ούτε μίσχο δικό μου, θα φύγω γρήγορα, δεν θα ανθίσω για πολύ. Αγάπα με όπως μας αγαπά ο ουρανός, ελεύθερα και χωρίς όρους". Το ίαμα αυτό μας διδάσκει οτι η αληθινή αγάπη δίνεται ελεύθερα χωρίς όρους και αφύσικες δεσμεύσεις. Η αγάπη είναι ιερή, και το ιερό μπορεί να ανθίσει μόνο σε περιβάλλον ελευθερίας: όπως ακριβώς οι μικροί άνθρωποι που φέρνουμε στον κόσμο, και οι φίλοι μας.

Ανθοϊάματα και Συστημική Αναπαράσταση - Πρώτες Σκέψεις

Μη-Με-Λησμόνει

 Είναι λίγος καιρός που ασχολούμαι (ως θεραπευόμενη και εκπαιδευόμενη) με τη Συστημική Αναπαράσταση (ΣΑ), μα είναι ένα σύστημα που με έχει κερδίσει. Πρόκειται για μία προσέγγιση οικογενειακής/διαγενεακής αρωγής (ή θεραπείας) που ξεκίνησε από τον Μπερτ Χέλινγκερ ("Η κρυφή συμμετρία της αγάπης") και οι θεωρητικές της βάσεις έλκουν από τη θεωρία των συστημάτων, τη θεωρία των μορφογενετικών πεδίων, την θεραπεία Gestalt, και τον Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό (NLP). Το βλέπω να συνδέεται τόσο με την Περμακουλτούρα, με το Dragon Dreaming, και με την Ανθοθεραπεία, που έρχεται και αρμόζει θαυμάσια με τον τρόπο της σκέψης και την πρακτική της ζωής μου. Παραθέτω κάποιες πρώτες σκέψεις, για την σχέση της ΣΑ με την πρακτική της Ανθοθεραπείας.

Με την βοήθεια της Συστημικής/Οικογενειακής Αναπαράστασης, συνειδητοποιούμε τις συστημικές παραμέτρους του προβλήματός μας και οδηγούμαστε (μέσω του συμβολικού/κβαντικού επιπέδου) στην απελευθέρωσή μας από τα νοσηρά δεσμά του οικογενειακού μας συστήματος. Η ΣΑ διερευνά τις εμπλοκές που ενυπάρχουν μέσα στην οικογένεια και εκφράζονται με δυσάρεστους τρόπους στη ζωή μας σαν επαναλαμβανόμενα μοτίβα, και αποκαθιστά τις υγιείς "Τάξεις της Αγάπης". Με άλλα λόγια, στόχος είναι να αποκατασταθεί η ομαλή ροή της ενέργειας της αγάπης τόσο μέσα στο σύστημα όσο και μέσα στον άνθρωπο (που προσέρχεται σε θεραπεία), μια που ο κάθε άνθρωπος είναι συνδεδεμένος με ένα ή περισσότερα συστήματα (οικογένεια, επάγγελμα, κτλ).

Η Ανθοθεραπεία μας βοηθά σε ένα πρώτο επίπεδο να ανακουφιστούμε από ψυχικές δυσκολίες και αναταράξεις, ενθαρρύνει τον εσωτερικό μας διάλογο, και τελικά βοηθά να συνδεθούμε με αυτό το βαθύ αιώνιο στοιχείο του εαυτού μας (που κατά καιρούς έχει ονομαστεί Ψυχή, Ατμαν, Ανώτερος Εαυτός, εν ημίν Θεός, Πνεύμα κτλ) προκειμένου να ζήσουμε μία ζωή ελεύθερη, δημιουργική, και με νόημα. Τα ανθοϊάματα τροποποιούν ήπια την ψυχική μας διάθεση ώστε η νοοτροπία μας να ενναρμονιστεί με τις επιταγές της Ψυχής/Ατμαν/Πνεύματός μας. Ο δρ.Μπαχ δημιούργησε ένα σύστημα 38 ανθοϊαμάτων (γνωστά ως Ανθοϊάματα Μπαχ), και αργότερα οι επίγονοί του προχώρησαν στην δημιουργία πολλών ακόμα. Κυκλοφορούν σήμερα στο εμπόριο εκατοντάδες ανθοϊάματα, για πλείστες όσες εκφάνσεις και μοτίβα του ανθρώπινου ψυχισμού.

Οι κοινές λέξεις εδώ είναι η ελεθερία/απελευθέρωση, σύστημα, και μοτίβα. Πρόκειται δηλαδή για δύο θεραπευτικές μεθοδολογίες (healing modalities) που αποτελούν συστήματα τα οποία επιδιώκουν να μας ελευθερώσουν από τα δεσμά των βλαβερών μας μοτίβων (συμπεριφοράς, νοοτροπίας, ζωής). Ενα άλλο κοινό στοιχείο είναι η προσέγγιση στο ασυνείδητο βαθύ τραύμα - και οι δύο μεθοδολογίες είναι σε θέση να ανασύρουν και να αποκαλύψουν το τραύμα (το οποίο κυβερνά τη ζωή μας 'από τις κουίντες') προκειμένου να το νοηματοδοτήσουν.

Flower of Life Seed Mandala

Διερευνώντας το ποιά ανθοϊάματα και σε ποιά φάση της ΣΑ θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, ως πρώτες σκέψεις μου ήρθαν τα εξής:

Κατά τη διάρκεια μίας Αναπαράστασης, ο ενδιαφερόμενος/θεραπευόμενος κάποιες φορές δυσκολεύεται να δει και να κατανοήσει τα τεκταινόμενα. Το ίαμα που θα μπορούσε εδώ να χρησιμοποιηθεί είναι το Chestnut Bud (Bach), το οποίο μας φέρνει σε ενάργεια στο εδώ και στο τώρα, και βοηθά την εσωτερική ενημερότητα. Αλλο ένα ίαμα που ενδεχομένως να βοηθά εδώ είναι το ίαμα της σημύδας (Silver Birch, Findhorn Essences), που μας βοηθά να βλέπουμε τα πράγματα "με νέα μάτια", μας βοηθά να βλέπουμε πράγματα που δεν βλέπαμε πριν, προκειμένου να έχουμε νέες συνειδητοποιήσεις ('aha moments').

Αλλα ιάματα-καταλύτες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν είναι το Holly (Bach). Το ίαμα αυτό μας εναρμονίζει με την ενέργεια (μας ανοίγει στην εμπειρία) της συμπαντικής αγάπης, όπου δεν υφίσταται θυμός, ευερεθιστότητα, triggering, ζήλεια, φθόνος, ανταγωνιστικότητα, κακία κτλ. με τη βοήθεια του ιάματος αυτού μπορούμε να σταθούμε σε ένα υψηλότερο σημείο και να δούμε τη δύσκολη εμπειρία μας ως φαινόμενο, με τα μάτια της αγάπης (αποδοχής, συμπερίληψης, συμπόνοιας), όπου όλοι χωράμε.

Μία διαδικασία ΣΑ μας συνδέει σχεδόν αναπόφευκτα με τους προγόνους μας, και τη σχέση που έχουν τα μοτίβα της ζωής μας μαζί τους. Σαν κοινωνία έχουμε εξορίσει τους προγόνους μας σε ένα ηλεκτρικό καντηλάκι σε ένα νεκροταφείο, και (στην καλύτερη περίπτωση) μερικές επιμνημόσυνες τελετές ανά εξάμηνο ή χρόνο. Πολλοί από μας δεν γνωρίζουμε τίποτα για τους προγόνους μας, έχοντας ξεριζωθεί από την πάτρια γη σε διάφορες ιστορικές περιόδους. Ενα ίαμα που θα μπορούσε να εγκαταστήσει καλύτερα μία σχέση μαζί τους είναι το Μη-Με-Λησμόνει (Forget-me-not, FES, και Pegasus Products). Το ίαμα αυτό διεγείρει τα σημεία εκείνα του εγκεφάλου μας που είναι υπεύθυνα για την βαθύτερη κατανόηση του "πέραν" κόσμου, και η σταθερή του χρήση μας βοηθά να συνδεθούμε με τις "καρμικές" μας σχέσεις/συνδέσεις με ανθρώπους που δεν ζουν πια. Παράλληλα δίνει και μία αίσθηση ασφάλειας σε σχέση με το φαινόμενο του θανάτου (συχνότατα δίνεται σε ανθρώπους που έχουν χάσει αγαπημένα πρόσωπα προκειμένου να συναισθανθούν οτι "δεν χάθηκαν" και οτι μπορούν να παραμείνουν συνδεδεμένοι και αγαπημένοι ασχέτως πεδίου ύπαρξης).

Συνδεόμενοι με τους γονείς μας, διερευνούμε τη σχέση μας με το μητρικό και το πατρικό πρότυπο. Η διαταραχή αυτή της σχέσης ενδέχεται να είναι στη βάση των προσωπικών μας προβλημάτων. Ενα ίαμα που βοηθά στην επανόρθωση της σχέσης μας με το πατρικό πρότυπο είναι ο Ηλίανθος (Sunflower, FES) τόσο για τους άντρες όσο και για τις γυναίκες. Ο ηλίανθος συμβολίζει τον "πατέρα-ήλιο" που κατά την ωρίμανσή του (όταν καρποφορεί) στρέφεται προς τα κάτω και αποτίει φόρο τιμής στη γη. Αλλο ένα ίαμα εδώ θα μπορούσε να είναι το Vine (Bach). Πρόκειται για μία yang ποιότητα/ιδιοσυγκρασία, που στην φωτεινή της έκφανση εκφράζεται με τον δυναμισμό του ανθρώπου που σε μια έκτακτη ανάγκη μπορεί να πάρει τις σωστές αποφάσεις και να γίνει στήριγμα και οδηγός των γύρω του, αλλά στην σκοτεινή της 'ανισόρροπη' έκφανση μπορεί να γίνει τύραννος, νταής, ή αυταρχικός. Το τελευταίο ίαμα που σκέφτομαι για την αποκατάσταση της σχέσης με το πατρικό πρότυπο είναι το Mountain Pride (FES). Πρόκειται για το αρχέτυπο του (ειρηνικού) πολεμιστή που μπορεί να υποστηρίξει τα ιδανικά, τις ιδέες, και τα δικαιώματά του, και δε δειλιάζει να μιλήσει την αλήθεια του.

Πολλοί άνθρωποι βιώνουν δυσκολία να συνάψουν σχέσεις βαθειάς εγγύτητας, και συχνότατα αυτό αφορά στο λεγόμενο τραύμα πρόσδεσης (bonding trauma) με τον πρώτο άνθρωπο που συναντάμε στη ζωή μας: τη μητέρα. Παρότι ο Μπερτ Χέλινγκερ έχει γράψει πως και μόνο που μας γεννάει η μητέρα μας τα "δίνει όλα", είναι συχνό φαινόμενο να έχουμε αφομοιώσει in utero την αμφιθυμία της να τεκνοποιήσει, ή τον δικό της πόνο, και αυτό ως μωρά το βιώνουμε ωε διακοπή της αγάπης της. Για το τραύμα αυτό ενδείκνυται το ίαμα Evening Primrose (FES). Μας δίνει την αίσθηση οτι ξαναγεννιόμαστε, αυτή τη φορά αγαπημένοι και επιθυμητοί. Αλλο ίαμα που ενδείκνυται για την αποκατάσταση της σχέσης με τη μητέρα είναι το Mariposa Lily (FES). Και αυτό, αλλά με άλλο μηχανισμό, μας συνδέει με το αρχέτυπο της μητέρας (είτε είμαστε ή θέλουμε να γίνουμε μητέρες, είτε ως παιδιά μητέρων). Μας θυμίζει οτι μπορεί η μητέρα μας να ήταν απούσα ή κακοποιητική, 'ατελής' όπως όλοι οι άνθρωποι της γης, αλλά η ψυχή μας μπορεί να θεραπευτεί από την επαφή μας με το αρχέτυπο της Μάνας. Ιαμα συμφιλίωσης με τη γυναικεία φύση είναι επίσης και η Ροδιά (Pomegranate, FES και Pegasus Products), που δίνει ώθηση στη γυναικεία δημιουργικότητα (είτε στον τομέα της τεκνοποίησης είτε σε οποιοδήποτε τομέα θελήσει μία γυναίκα να εκδιπλώσει τη δημιουργικότητά της) αλλά και ξεκαθαρίζει το τοπίο των προτεραιοτήτων μίας γυναίκας.

Τα συστήματα λειτουργούν καλά όταν το κάθε στοιχείο τους βρίσκεται στη σωστή του θέση. Εάν αλλάξει θέση (πχ το παιδί σφετεριστεί τη θέση του γονέα μέσα στο σύστημα, αναλαμβάνοντας ευθύνες που ανήκουν στους γονείς), το σύστημα διαταράσσεται και δημιουργείται εμπλοκή. Συχνά συμβαίνει ένας συντονιστής ΣΑ να ζητά από έναν εκπρόσωπο να υποκλιθεί στους γονείς του, δίνοντάς τους έτσι τη θέση που τους αρμόζει (και παίρνοντας την σωστή δική του). Χρειάζεται αρκετή ταπεινοφροσύνη για να αποδεχτούμε την σωστή μας θέση, γιατί ενδεχομένως να έχουμε βασίσει την αυτοεκτίμησή μας στο γεγονός οτι "ξεπεράσαμε" τους γονείς μας και βρεθήκαμε "ψηλότερα" από αυτούς. Ενα ίαμα που μπορεί να βοηθήσει εδώ είναι το Βατραχάκι (Buttercup, FES).

Πέραν όλων αυτών των ιαμάτων, που βοηθούν σίγουρα τον ενδιαφερόμενο/θεραπευόμενο με τη μεθοδολογία της ΣΑ, μπορεί και ο συντονιστής/θεραπευτής να βοηθηθεί στο έργο του. Η μέχρι σήμερα εμπειρία μου έχει δείξει οτι ο συντονιστής/θεραπευτής μπορεί να κρατά "στεγανότερο" το δικό του πεδίο με τη βοήθεια του ιάματος AURA (yarrow, pink yarrow, golden yarrow, walnut, echinacea). Το ίαμα αυτό δεν είναι μόνο για την προστασία του ηλεκτρομαγνητικού μας πεδίου από τις όποιες περιβαλλοντικές (ή ανθρώπινες) προσβολές/διαταραχές, αλλά μας δίνει και την επίγνωση/ενημερότητα του δικού μας πεδίου. Βοηθά  τους ιδιαίτερα ευαίσθητους ανθρώπους να διατηρούν το πεδίο τους αλώβητο και σταθερό.

Η διερεύνηση των σχέσεων Ανθοθεραπείας και Συστημικής Αναπαράστασης συνεχίζεται.